نازنینم:

 باورم کن و بگذار با تودوباره جان بگیرم  میخواهم  زندگیم را باتو رونق دهم

  خنده را به لبانم بازگردان  چه سخت غریبه اند این دوباهم   تو میتوانی اشتیشان دهی؟؟

دست مهرم را رد نکن  دستی که دست تورا میجوید واگر یکی شوند دنیای تازه ای میسازند از جنس عشق میشود دوباره فرهاد وشیرینی ساخت  میتوان لیلی و مجنون بود اگر چشمانت یاری ام کنند

  کاش کلمات جان داشتند و میتوانستند احساس مرا فریاد بزنند تا باورم کنی

اما امید دارم که روزی باورم کنی ومیدانم که دور نیست پیوند دستهایمان به امید ان روز.....

/ 0 نظر / 18 بازدید